Dorie's profileDoriePhotosBlogLists Tools Help

Blog


    April 21

    *

    Ik ben er weer!!!!!!! Na mijn verhuizing en dus (in mijn beleving) wéken geen internet, ben ik weer terug op de space!! YES!! Ik ga er weer voor! Allemaal bedankt voor de berichtjes in mijn gastenboek. Zoals jullie begrijpen, kon ik niet reageren, maarrrrr, dat wordt met ingang van vandaag weer anders!
    Tot gauw!
    greeetz
    Dorie
    March 31

    *

    niet is het een bange hand die klampt en keelt het is een
    wonderlijke hand jouw hand die mij heel
    streelt heelt en zon oplegt

    niet is het zoenen jouw zoenen maar spreken van dier
    tot dier tot het zomer is en heuvels zingen

    niet zijn het de heuvels die mij doen klimmen en dalen
    op de lange reis over zeven continenten van jouw lijf
    het is een soort vliegen op witte wolken
    van jouw lijf en het is en het is jouw zijn

    want niet is het vliegen dit vliegen
    niet is het mij zijn dit heel zijn
    het is mij zijn en jou zijn en zon zijn

     

    Ilja Leonard Pfeijffer

     

    $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

     

    als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
    stil staan en kijken met mijn ogen open
    en languit op de harde grond gaan liggen,
    er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.
    maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
    waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
    en op de vrije wind daartussen,
    die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen
    bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven.

     

    Vasalis

     

    &&&&&&&&&&&&&&&

     

    de laatste woorden
    onuitgesproken
    wenken even bij het afscheid

    wanneer mijn vingers
    nog een streling vlechten
    doorheen
    de hartslag van een dag

    de nacht weet niet
    hoe
    jij mijn ogen vangt
    in zachte, stevige handen

    wij
    elkaar mateloos bestelen
    in elke speelse, roze lach

    ik wil wachten
    dichten
    onvertaalbaar
    beroeren als een windekind

    zomerstormend in je stromen
    met de tintelende gloed
    van mijn lentewind

    kerima

     

    ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

    March 04

    *

     

    Je bent hier net
    Het is hier prachtig
    De zee is rustig
    Het strand is mooi
    Voor wie alleen kijkt
    Lijkt alles zo krachtig.

    Stabiel als een rots in de branding
    Al lang niet kwetsbaar meer
    Vol zelfvertrouwen.
    Niemand die ziet
    Dat je op alleen zand niet kan bouwen.

    Storm is er achter de horizon
    Niet te zien vanaf een veilige plek
    In zeldzame schelpen enkel te horen
    De alles verwoestende wind
    Maakt mij verward
    Lieve vriend.….welkom in mijn hart

    Anne

    February 22

    *

    voorbarigheid is een gegeven
    in dit sierlijk mooi paleis
    eerder is dat ook mijn leven
    voor het einde van mijn reis

    limiet aan de onzekerheid
    door zware, harde feiten
    wil ik dan echt de zwakke tijd
    die voor mij moet gaan pleiten?

    mijn knus paleis trilt nu verwoed
    en laat mij innig beven
    want alles wat zij wil is moed
    met hoop slechts als gegeven
    February 21

    *

    21 februari........

    February 11

    *

    Voor jou.........

    voor jou...
    zou ik
    de wind
    willen vangen
    een steen
    laten zweven
    of gewoon

    willen doen
    alsof ik
    het kon
    maar jij
    weet al
    dat ik
    het kan
    en verlangt
    geen bewijs
    van iets
    dat jij
    ook al
    voor mij
    zou doen.......

     

    (Ron Verdonk)

    January 29

    *

    Het is al veeeeeeeeel te laat en ik moet eigenlijk naar bed, maar ja, wat doe je als je nog éven alleen zit en je hebt zooooooveel in je kop om over te mijmeren........ Er is té veel om over na te denken; om beslissingen over te nemen, maarrrr, ik dwing mezelf om te denken: morgen is er weer een dag en daarna wéér één en ga zo maar door.....
    Het valt de laatste dagen niet mee om te knutselen met je space. Er zitten voordelen, maar zéker ook nadelen aan de veranderingen. Zo ervaar ík t als mega irritant, dat je space zich bij ieder verandering / toevoeging opent in een nieuw veld. Je BLIJFT wegklikken. Maar oké, ook dat zal wel een kwestie zijn van wennen....
    MORGENAVOND NAAR JAMES BLUNT MET GERTY!!! Dat wordt genieten!! maar eerst: werken tot een uur of half vijf!!
    Dús!!!! wordt t nu hoog tijd om tóch maar te gaan slapen.....verstand op 0; blik op oneindig.....
    Sleep well!!!
    January 28

    *

    Ik ben al bijna bij je

    Hoe nabij ik ook toesla, na een tijdje
    lijk ik weer verdwenen als altijd.

    Maar hoe ver ik ook wegtrek uit je veilige
    heden, altijd ben ik naar je onderweg

    en blijf ik in je aan het woord, net
    niet verstaan door je schichtige oren

    die van geen stilte mij onderscheiden.
    En voor je het weet ga ik weer in je

    tekeer en flakkert je denken als kaarslicht
    onder mijn maanloze vlagen. Hoor maar.

    Kom ik als ziekte dan snoep ik al aan je.
    Kom ik als diepte, dan zul je mijn bodem

    nooit raken. Kom ik als water dan lijken
    mijn oevers in niets op een kade.

    Ik ben al bijna bij je. Als een zuigeling
    een wereldoorlog zul je mij smaken.

    (Erik Menkveld) 

     

    January 22

    *

    Yep!!! Nog acht 'nachtjes-slapen' en dan ga ik naar het concert van James Blunt in A'dam....!!!!!

    January 21

    *

     

    My love

                I'll never find the words, my love

                To tell you how I feel, my love

                Mere words could not explain

                Precious love

                You held my life within your hands

                Created everything I am

                Taught me how to live again

     

                Only you

                Cared when I needed a friend

                Believed in me through thick and thin

                This song is for you

                Filled with gratitude and love

     

                God bless you

                You make me feel brand new

                For God blessed me with you

                You make me feel brand new

                I sing this song 'cause you

                Make me feel brand new

     

                My love

                Whenever I was insecure

                You built me up and made me sure

                You gave my pride back to me

                Precious friend

                With you I'll always have a friend

                You're someone who I can depend

                To walk a path that never ends

     

                Without you

                My life has no meaning or rhyme

                Like notes to a song out of time

                How can I repay

                You for having faith in me

     

    (Simply Red)

    *

     Who knows what tomorrow brings
    In a world, few hearts survive
    All I know is the way I feel
    When it's real, I keep it alive

    The road is long,
    there are mountains in our way
    But we climb a step every day

    Love lift us up where we belong
    Where the eagles cry on a mountain high
    Love lift us up where we belong
    Far from the world we know,
    up where the clear winds blow

     

     

     

    Some hang on to "used to be"
    Live their lives, looking behind
    All we have is here and now
    All our life, out there to find

    The road is long,
    there are mountains in our way,
    But we climb them a step every day

    Love lift us up where we belong
    Where the eagles cry on a mountain high
    Love lift us up where we belong
    Far from the world we know,
    up where the clear winds blow

    Time goes by
    No time to cry
    Life's you and I
    Alive, today

    Love lift us up where we belong
    Where the eagles cry on a mountain high
    Love lift us up where we belong
    Far from the world we know,
    up where the clear winds blow

     

    (Joe Cocker en Jennifer Warnes)

    *

    January 20

    *

    Zoals je ziet, heb ik weer een poos aan mijn space zitten knutselen (bedankt Jasper, het is me gelukt om mijn space te verbreden!!!). Ook een hele tijd bezig geweest om een ander achtergrond te krijgen, maar dat lukt me helaas nog niet. Uiteraard geef ik de moed niet op, maar voor nu is het ff genoeg geweest......
     

    *

     

    Hoeveel tijd breng je door op mijn space........

    *

    Fantastisch nummer van Simply Red!!!! Die stem gaat me door merg en been...... Hélemaal shit, dat ik nergens een clipje kan vinden van "You make me feel brand new"......
     
    k Ben in mijn vorige log nog iets vergeten....
    Ik heb vannacht gedroomd dat ik óók op tv was....
    In een soort  programma als 'memories' / 'vermist' / 'spoorloos',
    maar dan ánders...........
     
    Ik was op zoek naar de meest lieve vriend die ik ooit gehad heb.....
    en, uiteraard, ze vonden hem!! En hij wás, ineens, in de studio.
    Ik heb, volgens mij, nog nooit zó gehuild......
    Toch jammer dat dromen bedrog zijn (volgens Marco B) en dat een dergelijk programma niet eens bestaat!!!!
    "Kom op, Door, dacht ik vanochtend, WAKKER WORDEN....!!

    *

    Inmiddels heb ik zelf ook echt genoeg van Sugababes. Ik kan mezelf dan wel 'stronger' noemen, maar het moet ook weer niet té gek worden
     .........
     
    Veel tijd om na te denken, heb ik de afgelopen dagen niet gehad. Veel en hard gewerkt, om maar te zwijgen over wat er thuis dan nog op me afkomt.
    Grijze dagen rijgen zich aaneen, maar ik kan er goed tegen. In mijn hoofd en hart schijnt de zon!!
     
    Je móet je, als mens zijnde, zo nu en dan wel eens afsluiten voor al het leed in de wereld. Vroeger hadden de mensen het, wat dát betreft in ieder geval, makkelijker: ze wisten eenvoudigweg niet wat er allemaal om hen heen gebeurde. Meeleven, helpen en voor elkaar zorgen bleef beperkt tot de straat, het dorp, de familie.
    Soms vind ik het te gek voor woorden, waarmee mensen voor de dag komen op tv. Alle ellende wordt op tafel gegooid in vele huiskamers, waar zich al ellende genoeg afspeelt, lijkt me..... en dan beperk ik me even tot een bepaalde categorie programma's, zoals bijvoobeeld het bijleggen van familieruzies; het lijmen van half verbroken huwelijksrelaties enz.
    Ik kan me er soms aan ergeren. Waarom willen mensen dat half Nederland meekijkt naar dingen waar je je dood voor kunt schamen?
    En dan zijn er nog de programma's waar mensen in beeld komen die geen zeggenschap meer (kunnen) hebben over hun eigen leven. Dan denk ik: wie bepaalt, dat die man of vrouw door iedereen gezien mag worden? Is er überhaupt aan haar of hem toestemming gevraagd?
    Vooral over dat laatste kan ik me erg druk maken. Ik heb, door mijn werk immers steeds met mensen te maken die, in grotere mate dan me lief is, in een afhankelijke positie verkeren. Hoe we ook ons best doen in de zorg voor en de begeleiding van hen, het komt nog te vaak voor, dat WIJ bepalen, dat WIJ voor hen denken te weten wat het beste is...
    En dat zou heel anders moeten zijn!
     
    Om op een 'vrolijke ' manier op tv te komen, vinden sommigen van hen overigens geweldig. Zo hebben we laatst mee gedaan aan de voorrondes voor het programma 'Knoop in je zakdoek'. Er zijn vier van de elf deelnemers uitgekozen om in de spotlights te gaan staan. Geweldig! Ze werden stuk voor stuk geinterviewd en als je dan hoort wat er uitkomt......?! Wát, geen zeggenschap over mijn eigen leven???!!! Veel beter nog dan wij ('normale' mensen) weten zij wie ze zijn, hoe ze inelkaar steken, waar ze van houden, wat ze mee willen nemen. Eén van hen neemt een foto van Toetan Chamon mee: "Zelf gemaakt, toen ik in Egypte was! Maar laat de spelleider er alsjeblieft 'Farao' voor zeggen, want ik kan er niet tegen als zijn titel er niet bijgenoemd wordt........"
     
    De opnames zullen begin april plaatsvinden. En wij gaan dan uiteraard met bussen vol richting Hilversum. Het wordt de dag van hun leven.
     
    Er zouden veel meer van dergelijke programma's moeten zijn!!!!!!
    January 17

    *

    ...in mn mediaplayer nu een nummer van Sugababes....niet echt een groep, die ik prefereer, maar voor nu past de tekst van dit nummer 'Stronger' goed bij mn laatste weblog. Dus, tot ik aan een volgende weblog begin, zullen jullie er ff tegenaan moeten kijken en luisteren. En als je het echt afschuwelijk vindt, dan zet je m maar uit......
    January 16

    *

    Grappig genoeg, ben ik er vandaag achter gekomen wie / wat ik geworden ben. Ik heb nog lang nagedacht na het bezoek aan mijn ouders, het bekijken van het boek (zie enkele weblogjes hieronder), de herinneringen én over de vragen die ik tegen het lijf liep hieromtrent.
    Ik ben niet mezelf gebleven; ben óók niet iemand anders geworden....
    Tja, en nu denken jullie: wat dán???
    Er zijn, in antwoord daarop, hoofdletters nodig:
    IK HEB MEZELF, NA LANG ZOEKEN, TERUG GEVONDEN!!!!!
    En dat is iets, waar ik mega trots op ben.
    Jaaaaaarenlang heb ik mezelf weggecijferd; heb ik geleefd volgens de 'regels' en ongeschreven wetten van mijn omgeving; heb ik gedaan wat er van me verwacht werd; ben ik geweest wie en wat ik moest zijn......
    En, éindelijk....de tijd is gekomen dat ik weer weet wie ik was, wie ik moet zijn....
    En hoe komt dit?
    Omdat ik weer 'aangevuld' word (zie het citaat bovenaan mn space).
    Het 'geven' is me nog steeds niet vreemd, dáár ben ik tenslotte een vrouw voor! Maar, ik heb geleerd dat het goed is, om jezelf te zijn, je eigen ontwikkeling óók belangrijk te vinden. En bovendien (en dat is zéker niet onbelangrijk in dit verband), dat 'geven' beter gaat, naarmate je kunt ontvangen, naarmate je het durft tóe te laten om aangevuld te worden!
    Een belangrijke 'les' na een ogenschijnlijk oppervlakkig verhaaltje over herinneringen aan mijn jeugd,  mijn schoolperiode!
    Ik ben er alleen maar gelukkiger van geworden!
    Het streven naar 'er-uit-te-zien-als-een-topmodel'; goed in de markt liggen bij het andere geslacht; nagefloten worden op straat...... het gaat állemaal over! Vermoedelijk, nee, zéker weten, niet alleen bij mij, maar bij velen van mijn leeftijd. Wát een rust, zei mijn zwager eens, toen hij die leeftijd bereikte. En, nu pas weet ik,  dat hij gelijk had! Nu ondervind ik het zelf!
    Maar, nogmaals, het is absoluut niet alléén het gevolg van mijn leeftijd. Er is de nodige strijd aan vooraf gegaan om datgene te bereiken, waar ik nu 'zit' en dat is toppie!
    Mocht je, na het lezen van dit logje, denken: HOE dan??? Vragen staat vrij!!!! Ik heb duizenden manieren ontdekt en herontdekt om te komen waar ik nu ben! En dáár BLIJF ik! Want het voelt GOED! En ik doe 'het' er uitstekend op!!
    Wat er al niet door je heen gaat, als je zo nu en dan eens geconfronteerd wordt met een stukje geschiedenis uit je eigen leven.........! 

    *

     

     

    Dat ik je liefheb
    kan ik niet zeggen,

    kan ik alleen maar
    laten gebeuren

    waar het gebeurt, bij
    krimpende stilte,

    tussen ons in.

    (Guillaume van der Graft)

    January 15

    *

    Oceans’ apart, day after day
    And I slowly going insane,
    I hear your voice on the line
    But it doesn’t stop the pain
    If I see you next to never
    How can we say forever

    Wherever you go
    Whatever you do
    I will be right here waiting for you
    Whatever it takes or how my heart breaks
    I will be right here waiting for you

    I took for granted, all the times
    That I thought would last somehow
    I hear the laughter
    I taste the tears
    But I can’t get near you now
    O, can’t you see it baby
    You’ve got me going crazy

    Wherever you go
    Whatever you do
    I will be right here waiting for you
    Whatever it takes or how my heart breaks
    I will be right here waiting for you

    I wonder how we can survive this romance
    But in the end if I’m with you I take the chance

    O, can’t you see it baby
    You’ve got me going crazy

    Wherever you go
    Whatever you do
    I will be right here waiting for you
    Whatever it takes or how my heart breaks
    I will be right here waiting for you

    Waiting for you

     

    (Richard Marx)

    (dit nummer staat bij mijn muziekclips)